Notarialne poświadczanie dokumentów w językach obcych

3 marca 2021

Jednym z kluczy do akceptowalnego i dokładnego notarialnego uwierzytelnienia jest jasna komunikacja pomiędzy podpisującym a notariuszem.


Nawet jeśli różne jurysdykcje mogą się różnić w takich kwestiach, jak dopuszczalność notarialnego poświadczenia dla członka rodziny lub obowiązkowe notarialne prowadzenie dokumentacji, wszystkie jurysdykcje wymagają fizycznej obecności podpisującego. Notariusz i podpisujący muszą spotkać się twarzą w twarz w czasie notarialnego uwierzytelnienia. W przeciwnym razie, nie tylko notarialne poświadczenie jest fałszywe - podważając zapewnienie notariusza, że sygnatariusz osobiście pojawił się przede mną w określonym dniu - ale również nie ma okazji do uczciwej i jasnej komunikacji między notariuszem a sygnatariuszem.

Notariusz musi zawsze być w stanie komunikować się - prowadzić konwersację, dialog - z podpisującym we wzajemnie zrozumiałym języku. Nigdy nie może być mowy o korzystaniu z pomocy tłumacza, gdy notariusz dokonuje ceremonii ustnej. W przeciwnym razie, skąd notariusz będzie wiedział na pewno, że tłumacz właściwie reprezentuje osobę migającą lub że osoba migająca odpowiedziała w sposób akceptowalny, umożliwiający notariuszowi przystąpienie do czynności notarialnej?

Jeśli sam dokument jest napisany w języku innym niż podstawowy język notariusza, najlepiej jest skierować podpisującego do notariusza, który potrafi zarówno mówić w języku podpisującego, jak i płynnie czytać język dokumentu. Chociaż notariusz nie ma obowiązku zapoznania się z pełną treścią dokumentu, powinien być w stanie dokonać pobieżnej kontroli w celu upewnienia się, że dokument jest zgodny z oświadczeniem złożonym przez podpisującego. Jeżeli jest to wykonalne, dokument może zostać przetłumaczony na język zrozumiały dla obu stron, o ile notariusz nie działa w charakterze tłumacza, co naruszałoby bezstronność notariusza.

Jeżeli notariusz chce przystąpić do notarialnego uwierzytelnienia pomimo tego, że dokument jest w innym języku, powinien nadal wykonać czynności poprzedzające notarialne uwierzytelnienie, takie jak skanowanie dokumentu w poszukiwaniu pustych miejsc i upewnienie się, że osoba wymieniona w tekście jest tą samą osobą, która figuruje w dokumentach tożsamości. W każdym przypadku, tekst w akcie notarialnym musi być w języku podstawowym not ariusza, a osoba podpisująca musi być w stanie odpowiedzieć na ceremonię ustną w języku zrozumiałym dla notariusza. Aby być w zgodzie z prawem notarialnym, notariusz musi zapisać "krótki" opis dokumentu notarialnego w księdze protokołów notarialnych, który podpisujący musi dostarczyć notariuszowi.

Notariusz nigdy nie powinien przystępować do czynności notarialnych, jeżeli nie ma możliwości jasnej komunikacji. Jeśli nie czujesz się komfortowo z notariuszem, możesz odmówić jego wykonania. Notariusz powinien udokumentować okoliczności odmowy notarialnej w księdze notarialnej lub dzienniku.

Autor

Martyna Dumańska

Redakcja gtk-adwokaci.pl

To może Cię zainteresować